Paruparo ng Bulaklak

May kaway ang nektar ng Gitnang Silangan

Sa mga bulaklak may ‘tinagong  yaman

Salat na sa parang  yaring Inang bayan

Pobreng paruparo’y nagpasyang lumisan

Pag-asa’t naisin kipkip sa pag-alis

Pinahid ang luhang agad namalisbis

Pangamba at takot hinawing mabilis

Kakayaning lahat at handang magtiis

Naiwan ang puso balot ng sumpaan

Tamis ng pag-ibig ang baong larawan

“Walang mababago” ang huling usapan

Muling magkikita tuloy ang lambingan

Mainit na hangin, pumaso sa balat

Banyagang salita hirap madalumat

Tila umiiwas, abala ang lahat

Estrangherong ngiti sa init ay salat

Lubos ang ligaya pagsapit ng dilim

Araw na napilas sa ‘king paninimdim

Ang pangungulila’y tuloy sa paglalim

Mahinhing paghibik tuwing takipsilim

Pag-ibig  kong wagas tuluyang nagwakas

Bumitiw sa tali, nagpilit kumalas

Makulay na pakpak nawalan ng lakas

Sa pagkaduhagi, paano aalpas?

Madilim na ulap, malungkot na hangin

Amang minamahal tumangging kumain

Kanyang paghihirap, kalbaryo sa akin

Dugtungan ang buhay, sa Poo’y dalangin

Paruparo’y dagling lumipad pabalik

Maleta ng luha lama’y pananabik

Tumunghay sa amang pikit walang imik

Pabao’y bulaklak may kintal ng halik

*Para sa alaala ng aking ama at ni M.